READING

Αρκεί μια στιγμή για να χαθεί ένα παιδί....

Αρκεί μια στιγμή για να χαθεί ένα παιδί.

Αρκεί μια στιγμή για να χαθεί ένα παιδί.  Και δυστυχώς το έχω βιώσει. Περπατάγαμε χέρι χέρι όλοι μας  στην πλατεία Ορεστιάδας και ξαφνικά ο Γιώργος μας άφησε το χέρι και άρχισε να τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα,  τέτοια που εξαφανίστηκε από μπροστά μας σε κλάσματα δευτερολέπτου.

2222

Ο Νίκος άρχισε να τρέχει πανικόβλητος, εγώ άρχισα να τρέχω με τη Ζωή αγκαλιά που είχε φοβηθεί και είχε αρχίσει ένα κλαίει σπαρακτικά.

Ήθελα να φωνάξω δυνατά και να  σπάσω όλη τη φασαρία της πλατείας μα η φωνή μου δεν έβγαινε. Και τότε άρχισα να βουλιάζω. Ένιωθα ότι η πλατεία μεμιάς μεταμορφώθηκε σ έναν τεράστιο βάλτο και κάθε μου βήμα με ρούφαγε προς τα μέσα,  σαν ένα θηρίο που ήθελε να με καταπιεί.

Η Ζωή συνεχιζε να κλαίει, ο Νίκος συνεχιζε να τρέχει πάνω κάτω και εγώ  ένιωθα ότι όλα μαυρίζουν γύρω μου. Ήμουν μια ανάσα πριν λιποθυμήσω.

Με την άκρη του ματιού μου είδα μια φίλη που μου έδειξε τον Γιώργο με το χέρι της … Και τον είδα να παίζει πίσω από ένα παγκάκι αμέριμνος. Και επανήλθα από το χειρότερο συναίσθημα που έχω βιώσει ποτέ!

Η καρδιά μου που είχε σπάσει σε 200000 κομμάτια κόλλησε ξανά αλλά όχι τελείως καλά. Ήταν το δικό μου παιδάκι που είχε χαθεί,  ήταν το δικό μου, που το αγαπώ και το λατρεύω, το προσέχω και δεν του αφήνω το χέρι ποτέ. Και έτυχε σε εμάς αυτό; Μα εμείς δεν είμαστε ανεύθυνοι γονείς,  μα εμείς τα κοιτάμε συνέχεια όπου παίζουν και πολλοί μας λένε και υπερβολικούς και χάθηκε το δικό μας παιδί;

Και τότε μετάνιωσα για όλους τους γονείς που έκρινα άδικα. Για όλες τις φορές που είπα » μα πού είχαν το μυαλό τους » , «δεν πρόσεχαν»  ;

Αρκεί μια στιγμή για να χαθεί ένα παιδί  και είναι αρκετή για να πάρεις ένα μάθημα ζωής.

Δεν θα σας πω εγώ να έχετε τα μάτια σας 14. Είμαι σίγουρη ότι τα έχετε.
Θα σας πω όμως ότι πρέπει όλοι μας να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας να ξέρουν

  • το όνομα τους
  • το όνομα σας
  • τη διεύθυνση του σπιτιού τους
  • το τηλέφωνο του σπιτιού
  • να μην ακολουθούν γατάκια, σκυλάκια, πουλάκια ή μπάλες στο δρόμο
  • να μην πηγαίνουν πουθενά αν δεν σας το πουν

όταν βγαίνετε έξω να μη σας χάνουν και τα παιδιά από το οπτικό τους πεδίο όχι μόνο εσείς.


αν χαθούν να μείνουν εκεί ακριβώς που είναι και να φωνάζουν δυνατά μαμά ή μπαμπά


Να μη δεχτούν από καμία καλή κυρία ή καλό κύριο να τους πάει στην αστυνομία με το αυτοκίνητο τους. Να μείνουν στο σημείο που χάθηκαν και να συνεχίσουν να φωνάζουν δυνατά μαμά ή μπαμπά


Όταν έρθει ο κύριος ή η κυρία με στολή του αστυνομικού σ αυτόν να πουν το τηλέφωνο και τη διεύθυνση σας.


Όταν πηγαίνετε σε μεγάλα εμπορικά δείξτε τους χώρους υποδοχής και τους κύριους και τις κυρίες με τις στολές για να ξεχωρίζουν ποιοι μπορούν να τους βοηθήσουν και που μπορούν να απευθυνθούν αν σας χάσουν.


Όταν βγαίνετε από το σπίτι να τους φοράτε έντονα χρώματα σε ρούχα και παπούτσια για να τα ξεχωρίζετε από το πλήθος.


Αν χάσετε το παιδί σας σε πολύ κόσμο ξαπλωστε στο έδαφος και κοιτάτε τα παπούτσια των ανθρώπων μέχρι να ξεχωρίσετε του παιδιού σας.


Κάθε φορά που βγαίνετε έξω βγάλτε το παιδί μια φωτογραφία. Αναμνηστική θα του λέτε αλλά αυτή θα βοηθήσει την κρίσιμη στιγμή άλλους ανθρώπους να σας βοηθήσουν. Θα είναι η πιο πρόσφατη φωτογραφία που θα έχετε.


δείξτε ψυχραιμία, να σκέφτεστε το καλό του παιδιού και μόνο αυτό. Στην παραπάνω ιστορία εγώ αντέδρασα λάθος!


 

Σας τα γράφω όλα αυτά και τρέμω. Τρέμω στην ιδέα ότι θα μας συμβεί ξανά κάτι τέτοιο.  Τρέμω στην ιδέα όλων των παιδιών που χάνονται καθημερινά. Όταν μπήκα στη σελίδα του Χαμόγελου του παιδιού στα εξαφανισμένα παιδιά χθες για να ενημερωθώ για τη μικρή Μαρία έπαθα σοκ  με το πόσα πολλά παιδιά είναι εξαφανισμένα. Πόσα πολλά παιδιά χάθηκαν!

Λένε ότι η πρόληψη είναι το καλύτερο φάρμακο,  για αυτό όλοι μας πρέπει να μιλάμε καθημερινά στα παιδιά μας. Δεν είμαστε τέλειοι γονείς,  δεν ζούμε σε έναν τέλειο κόσμο. Ας αφήσουμε λοιπόν τους χαρακτηρισμούς,  ας σταματήσουμε να κρίνουμε και ας εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας. Δυστυχώς μπορεί να συμβεί στον καθένα και επειδή καλοκαίρι έρχεται και συνήθως όλοι μας είμαστε πιο χαλαροί, βγαίνουμε έξω από το σπίτι περισσότερο, εκπαιδεύστε τα παιδιά σας!

Και αν τελικά ακούσετε για ένα παιδι που χάθηκε αφήστε τους χαρακτηρισμούς στην άκρη, μη βιαστείτε να ρίξετε ευθύνες στη μάνα, στον πατέρα ή σε οποιονδήποτε άλλο σας έρθει στο μυαλό, σκεφτείτε τι μπορείτε να κάνετε. Και αν τελικά δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα μη μιλήσετε, μη κρίνετε, μη βρίζετε, μη γράφετε στο διαδίκτυο ότι σας έρθει,  σε γονείς που πονούν απευθύνεστε, σε γονείς που βιώνουν το χειρότερο σενάριο της ζωής τους.

Και αν βρείτε εσείς ένα παιδί που έχει χαθεί μην το πάρετε στο αυτοκίνητό σας ή από το χέρι για να το πάτε στην αστυνομία. Καλέστε επιτόπου από το κινητό σας την αστυνομία να έρθει στο μέρος που βρίσκεστε και ταυτόχρονα προσπαθείστε να ηρεμήσετε ένα τρομαγμένο παιδάκι. Μπορεί στη θέση του να ήταν το δικό σας παιδί.

Και μη ξεχνάτε αρκεί μια στιγμή για να χαθεί ένα παιδί!

imageedit_1_4344948209


RELATED POST

  1. Δεν θα μπορουσε να με βρει πιο συμφωνη το αρθρο σου. Σε όλα.

    • Σ ευχαριστώ πολύ! Μακάρι να μη χαθεί άλλο παιδί! Ποτέ ξανά!!

  2. Έχεις απόλυτο δίκιο!! Είμαστε υπεύθυνοι για τα παιδιά μας 100% πρέπει να τους μάθουμε να πετάνε με ασφάλεια!

  3. Γιούλη μου άγγιξες ένα πολύ ευαίσθητο μου θέμα και θα συμφωνήσω με όσα λες! Αναγκάστηκα και εφτιαξα βραχολακι με το τηλ μου γραμμένο σε περίπτωση που χαθεί στο εκπορικό κέντρο που πάει με τοβ πατέρα του και του έμαθα και τι διαδικασία πρέπει να ακολουθήσει έαν τύχει και χαθεί. Και θα σου πω γιατι το έκανα αυτο: τους είδα μια φορά καταλάθος που έλεγε στο 2χρονο (85 εκατοστά ύψος) τρέξε να κρυφτείς να έρθω να σε βρω μέσα σε ένα πολυσύχναστο κατάστημα στο μολ γεμάτο ράφια με ρούχα. Και έμεινα να παρακολουθώ τι θα γίνει από μια γωνία χωρίς μα με πάρει είδηση! Και τον έχασε ναι! Ευτυχως το παιδί με είδε και όταν το βράδυ ήμασταν σπίτι προσπάθησα να του εξηγήσω πόσο λάθος ήταν αυτό το παιχνίδι που έπαιζε με τον πατέρα του αλλά ένα 2χρονο δεν έχει την αίσθηση του κινδύνου! Από τότε του φοράω το βραχιόλι αλλα δεν ειναι και η λύση του προβλήματος. Αν τον αρπάξει κάποιος; Αυτό που θέλω να πω ειναι σαν γονείς πρέπει να σκεφτόμαστε 2 φορές κάποια πράγματα.

  4. Ακριβως ετσι Γιουλη μου.. Μια στιγμη φτανει… Οταν βγαινουμε εξω… βγαζω 114 ματια να παρακολουθω το Νικολα.. Του φοραω παντα ρουχα σε εντονα χρωματα για να τον ξεχωριζω… Ξερει τα στοιχεια μας και τα τηλεφωνα μας… Και εχει και το βραχιολακι με το τηλεφωνο καλου κακου.. Αλλα και παλι .. σε μερη με πολυ κοσμο .. ειμαι σε αναμμενα καρβουνα… Ευτυχως δεν μας εχει τυχει… πολλα φιλια

    • Εύχομαι να μη σας τύχει ποτέ!!! Είναι τρομακτικό!!!

  5. Ειρηνη

    3 Μαΐου

    το εχω περασει κι εγω..ολα εγιναν σε λιγοτερο απο 5 δευτερολεπτα…καμια μανουλα να μην το ζησει. παιρνουμε πλεον ολα αυτα τα μετρα που γραφεις αλλά τρεμω καθε φορα που παμε σε εμπορικο κεντρο, πολυκαταστημα ή και στην παιδικη χαρα ακομη…

    • είναι φοβερό! κανένας γονιός να μη το ζήσει, κανένα παιδί να μη χαθεί ξανά!!

  6. karudotsouflo

    3 Μαΐου

    Εγώ που έχω τρία παιδιά όταν πρέπει να βρεθώ κάπου μόνη μου μαζί τους προσπαθώ αν τα έχω όλα μαζί μου.
    Τους εξηγώ τι πρέπει να κάνουν σε περίπτωση που χαθούν.
    Προσπαθώ να τους φοράω έντονα ρούχα και σε όλα το ίδιο χρώμα. Δε τα καταφέρνω πάντα.
    Τυχαίνει όταν είμαστε σε παιδική χαρά ή πάρκο κάποιο από τα 3 παιδιά να το χάσω από το οπτικό ου πεδίο για μερικά δευτερόλεπτα. Είναι από τα χειρότερα συναισθήματα που μπορεί να βιώσει κανείς…. κι ας μπαίνει ξανά το παιδί στο οπτικό ου πεδίο μέσα σε δευτερόλεπτα.

    • είναι τρομακτικό, πραγματικά το χειρότερο συναίσθημα που έχω βιώσει!

  7. […] Το διαβάσαμε στο paixnidaki.com και μας άρεσε πολύ! […]

  8. […] Όταν έρθει ο κύριος ή η κυρία με στολή του αστυνομικού σ αυτόν να πουν το τηλέφωνο και τη διεύθυνση σας.Όταν πηγαίνετε σε μεγάλα εμπορικά δείξτε τους χώρους υποδοχής και τους κύριους και τις κυρίες με τις στολές για να ξεχωρίζουν ποιοι μπορούν να τους βοηθήσουν και που μπορούν να απευθυνθούν αν σας χάσουν.Όταν βγαίνετε από το σπίτι να τους φοράτε έντονα χρώματα σε ρούχα και παπούτσια για να τα ξεχωρίζετε από το πλήθος.Αν χάσετε το παιδί σας σε πολύ κόσμο ξαπλώστε στο έδαφος και κοιτάτε τα παπούτσια των ανθρώπων μέχρι να ξεχωρίσετε του παιδιού σας.Κάθε φορά που βγαίνετε έξω βγάλτε το παιδί μια φωτογραφία. Αναμνηστική θα του λέτε αλλά αυτή θα βοηθήσει την κρίσιμη στιγμή άλλους ανθρώπους να σας βοηθήσουν. Θα είναι η πιο πρόσφατη φωτογραφία που θα έχετε.δείξτε ψυχραιμία, να σκέφτεστε το καλό του παιδιού και μόνο αυτό. Στην παραπάνω ιστορία εγώ αντέδρασα λάθος!Σας τα γράφω όλα αυτά και τρέμω. Τρέμω στην ιδέα ότι θα μας συμβεί ξανά κάτι τέτοιο. Τρέμω στην ιδέα όλων των παιδιών που χάνονται καθημερινά. Όταν μπήκα στη σελίδα του Χαμόγελου του παιδιού στα εξαφανισμένα παιδιά χθες για να ενημερωθώ για τη μικρή Μαρία έπαθα σοκ με το πόσα πολλά παιδιά είναι εξαφανισμένα. Πόσα πολλά παιδιά χάθηκαν!Λένε ότι η πρόληψη είναι το καλύτερο φάρμακο, για αυτό όλοι μας πρέπει να μιλάμε καθημερινά στα παιδιά μας. Δεν είμαστε τέλειοι γονείς, δεν ζούμε σε έναν τέλειο κόσμο. Ας αφήσουμε λοιπόν τους χαρακτηρισμούς, ας σταματήσουμε να κρίνουμε και ας εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας. Δυστυχώς μπορεί να συμβεί στον καθένα και επειδή καλοκαίρι έρχεται και συνήθως όλοι μας είμαστε πιο χαλαροί, βγαίνουμε έξω από το σπίτι περισσότερο, εκπαιδεύστε τα παιδιά σας!Και αν τελικά ακούσετε για ένα παιδί που χάθηκε αφήστε τους χαρακτηρισμούς στην άκρη, μη βιαστείτε να ρίξετε ευθύνες στη μάνα, στον πατέρα ή σε οποιονδήποτε άλλο σας έρθει στο μυαλό, σκεφτείτε τι μπορείτε να κάνετε. Και αν τελικά δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα μη μιλήσετε, μη κρίνετε, μη βρίζετε, μη γράφετε στο διαδίκτυο ότι σας έρθει, σε γονείς που πονούν απευθύνεστε, σε γονείς που βιώνουν το χειρότερο σενάριο της ζωής τους.Και αν βρείτε εσείς ένα παιδί που έχει χαθεί μην το πάρετε στο αυτοκίνητό σας ή από το χέρι για να το πάτε στην αστυνομία. Καλέστε επιτόπου από το κινητό σας την αστυνομία να έρθει στο μέρος που βρίσκεστε και ταυτόχρονα προσπαθήστε να ηρεμήσετε ένα τρομαγμένο παιδάκι. Μπορεί στη θέση του να ήταν το δικό σας παιδί.Και μη ξεχνάτε αρκεί μια στιγμή για να χαθεί ένα παιδί!Πηγή: paixnidaki.com […]

  9. mommyjammi

    5 Μαΐου

    Το τι άγχος που προκαλεί αυτό το ενδεχόμενο δεν λέγεται…δεν ξέρω αν μπορέσω να την ψάξω την κόρη μου επιτόπου ή αν πάθω εγκεφαλικό…Χρήσιμες οι συμβουλές σου!!!!

    • Ελπίζω να μη σου χρειαστούν ποτέ αυτές οι συμβουλές!! Είναι τρομακτικό!!

  10. iluvenglish2

    7 Ιουνίου

    Έχω κι εγώ ένα αγοράκι 3,5 ετών.Φοβομαστε κι εγώ κι ο μπαμπάς του πολύ όταν είμαστε έξω και δεν τον αφήνουμε λεπτό από κοντά μας.Στενοχωριέμαι γιατί νιώθω ότι τον καταπιεζουμε.Πως να του δώσω αέρα να αναπνευσει αλλα με ασφάλεια;

    • paixnidaki

      7 Ιουνίου

      Να το χαίρεστε το παιδάκι σας! Δοκιμάστε να πηγαίνετε σε μέρη που θα έχουν κάποια περίφραξη.

      • iluvenglish2

        7 Ιουνίου

        Ναι αυτό το κάνουμε και συνήθως τον πάμε στον παιδότοπο.Ομως στο πάρκο ,στην πλατεία αντί να τρέξει ελεύθερος κι εκεί δεν τον αφήνουμε να απομακρυνθεί.Κυριως φοβόμαστε μην πεταχτει στο δρόμο!Πρέπει να τον μάθουμε να μην τρέχει ξέφρενα αλλα να επιστρεφει αλλα πως.Μηπως έχετε καμμιά ιδέα;Ελπίζω να μη σας χαλάω το ποστ,αλλα μιας και μοιραζόμαστε τις ανησυχίες μας σκέφτηκα να γράψω τον προβληματισμό μου.Το ποστ σας πάντως είναι υπέροχο ,οι συμβουλές καταπληκτικές.Θα αρχίσω την κατήχηση!!!

  11. iluvenglish2

    7 Ιουνίου

    Πολύ ωραίες συμβουλές Ελινα μου!Θα τις εφαρμοσω άμεσα κι ελπίζω να έχουν αποτέλεσμα και στο δικό μου παιδί!!Να χαίρεσαι τα παιδιά σου και σε ευχαριστώ πολύ!!

  12. Μαρία

    3 Ιουλίου

    Υπέροχες συμβουλές, χρήσιμες για όλους μας! Δεν υπάρχει πιο τρομακτικο συναίσθημα από αυτό! Μακάρι κανένα παιδάκι να μην ξανά χαθεί! Φιλάκια

  13. […] Δυστυχώς ζούμε σε δύσκολες εποχές και ακούμε πολλά να συμβαίνουν γύρω μας. Έχω και αυτό το άσχημο συναίσθημα που δεν λέει να φύγει με τίποτα, απ όταν είχαμε χάσει τον Γιώργο , διάβασε εδώ    «Αρκεί μια στιγμή για να χαθεί ένα παιδί… […]

  14. Litsa Garela

    19 Σεπτεμβρίου

    Πόσο συμφωνώ μαζί σου;;;; το έζησα και εγώ πριν λίγο καιρό με την 22 μηνών κόρη μου. Ζούμε στην επαρχία σε μια μικρή πόλη που λίγο πολύ όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας, είναι καλοκαιράκι και πήρα τις κόρες μου 5 ετών και 22 μηνών να βγούμε βόλτα στην πλατεία, όπου η μεγάλη παίζει με τις φίλες της στο συντριβάνι δίπλα μας και εγώ με το μωρο »παίζουμε» τρέχει γύρω γύρω από ένα κλειστό περίπτερο από τη μια κατεύθυνση αυτή και από την άλλη εγώ για να συναντηθούμε και να κανουμε »τσαααα».Ελα όμως που σε κάποιο γύρο αυτή δεν ήρθε μπροστά μου….. και κάνω εγώ τον κύκλο του περίπτερου για να την βρω και δεν είναι πουθενά!!!! Άρχισα να φωνάζω σαν την τρελή, να τρέχω γύρω γύρω από το περίπτερο και να μην την βρίσκω πουθενά, Άρχισα να τρέχω σε όλη την πλατεία φωνάζοντας το όνομά της και τίποτα , ούτε την έβλεπα ούτε την άκουγα, είχα στον νου μου και την μεγάλη να μην την αφήσω και μόνη. και ένιωθα τα πόδια μου να έχουν κολλήσει στο πάτωμα την φωνή μου να μην βγαίνει άλλο. μόνο τα δάκρυα να τρέχουν και η καρδιά μου έτρεχε έξω από το σώμα μου. Τρελάθηκα, περνούσαν τα λεπτά και τίποτα….. δεν ξέρω πόση ώρα είχε περάσει, όταν ξαφνικά είδα μια γνωστή μου να μου κάνει νόημα δείχνοντας την μικρή μου που την έφερνε κοντά μου από το χεράκι. Έτρεξα κοντά της την πήρα αγκαλιά και δεν μπορούσα να ηρεμήσω, δεν υπάρχει περίπτωση να ξεχάσω πότε την ταραχή που πέρασα, δεν περιγράφεται εκείνο το συναίσθημα δεν υπάρχει πιο τρομακτικό σενάριο, να χάσεις το παιδί σου μπροστά στα μάτια σου;;;;;; Και στην ίδια πλατεία πριν λίγες μέρες μια άλλη μάνα έψαχνε το δικό της κοριτσάκι 4 χρονών και ενώ είχε περάσει η ώρα και ήμουν έτοιμη να γυρίσω σπίτι με τα κορίτσια δεν μπορούσα να φύγω, βλέποντας την άλλη μάνα να ψάχνει πήρα την μεγαλη από το χέρι την μικρή στο καρότσι και άρχισα να ψάχνω μαζί της, ξαναζούσα τον δικό μου εφιάλτη…. ευτυχώς το παιδάκι το βρήκαμε. Μακάρι καμία μανούλα να μην ζήσει κάτι τέτοιο ξανά.

Θα χαρώ να διαβάσω το σχόλιο σου!

INSTAGRAM
KNOW US BETTER
Αρέσει σε %d bloggers:
More in σκέψεις
Η μαμά σου ζωγραφίζει καλύτερα από εσένα!

Μην προσπαθήσεις να της δείξεις τι έχεις καταφέρει, τι ξέρεις, τι μπορείς να κάνεις, γιατί δεν θα είναι ποτέ ικανοποιημένη...

Close
© Copyright 2015, All Rights Reserved.

Όλα τα κείμενα και οι φωτογραφίες (με εξαίρεση εκείνες στις οποίες ρητώς αναφέρονται οι πηγές) αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του Παιχνιδάκι.
Απαγορεύεται η αναδημοσίευσή τους (μερική ή ολική) και η τροποποίησή τους χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της δημιουργού.
Με επιφύλαξη για κάθε νόμιμο δικαίωμα.

Developed by websiteSTORY.gr