READING

Μια ύποπτη κίνηση (μπορεί και όχι) στην παιδική χα...

Μια ύποπτη κίνηση (μπορεί και όχι) στην παιδική χαρά!

Σήμερα θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάτι που έγινε στην παιδική χαρά.

Το πρωί πήγαμε σε μια παιδική χαρά για παιχνίδι.  Ο Γιώργος και  η Ζωή μπορεί να έχουν μεγαλώσει λίγο και να μην τρέχω από πίσω τους όπως παλιά, αλλά πάντα τους έχω στο οπτικό μου πεδίο. Φροντίζω να είμαι σε απόσταση αναπνοής από τα παιδιά πάντα, αλλά και να τους αφήνω τον χώρο τους για παιχνίδι.

Σήμερα λοιπόν κάποια στιγμή η Ζωή σκαρφάλωσε σ ένα παιχνίδι και πετάχτηκε ένας κύριος από το πουθενά για να την κατεβάσει κάτω. Το παιδί δεν κινδύνευε να πέσει, απλά καθόταν πάνω σ ένα παιχνίδι. Επίσης ανεβαίνει και κατεβαίνει μ ευκολία σ όλα τα παιχνίδια από μικρή.

Όταν είδα την κίνηση του άγνωστου άντρα να πλησιάζει το παιδί μου και να του τεντώνει τα χέρια με σκοπό να το πάρει αγκαλιά, έτρεξα αμέσως εκεί, του είπα με έντονο ύφος «αυτό είναι το παιδί μου» και εκείνος παρεξήγηθηκε! Μου είπε ειρωνικά «συγγνώμη που πήγα να το κατεβάσω κάτω» και άλλα που δεν άκουσα γιατί απλά έφυγα (με το παιδί).

Αν με ρωτήσετε θα με πείραζε εξίσου αν αντί για άντρας ήταν μια γυναίκα που δεν ήξερα.

Ο συγκεκριμένος κύριος μπορεί και να ήταν ο καλύτερος του κόσμου, μπορεί και ο χειρότερος..

Μπορεί να είμαι υπερβολική, μπορεί και όχι..

Μπορεί και να συνέβαινε κάτι, μπορεί και όχι…

Αν κοίταζα αλλού μπορεί και να… μπορεί και όχι…

Δε με νοιάζει όμως τίποτα, δεν παίζω με τις πιθανότητες με τα παιδιά μου.

 


Δεν έχει κανείς δικαίωμα να πάρει ένα ξένο παιδί αγκαλιά στην παιδική χαρά ή κάπου αλλού.

Δεν έχει κανείς δικαίωμα να προσπαθεί να ταΐσει ένα παιδί, χωρίς να ρωτήσει τους γονείς του, αν μπορεί να το φάει.

Δεν έχει κανείς δικαίωμα να τραβήξει το μάγουλο, ή την κοτσίδα ενός παιδιού στο δρόμο απλά και μόνο επειδή του φάνηκε γλυκό.

Δεν έχει κανείς δικαίωμα να πιάσει κουβέντα μ ένα παιδί και να το ρωτάει διάφορα .

Δεν έχει κανείς δικαίωμα να πάει στα κάγκελα του σχολείου και να πετάει καραμέλες στα παιδιά.

Όλα τα παραπάνω τα έχουμε ζήσει και δεν έχω προλάβει να αντιδράσω όπως θα έπρεπε. Κακώς!


 

Δυστυχώς ζούμε σε δύσκολες εποχές και ακούμε πολλά να συμβαίνουν γύρω μας. Έχω και αυτό το άσχημο συναίσθημα που δεν λέει να φύγει με τίποτα, απ όταν είχαμε χάσει τον Γιώργο , διάβασε εδώ    «Αρκεί μια στιγμή για να χαθεί ένα παιδί».

Σήμερα λυπάμαι περισσότερο γιατί συνειδητοποίησα ότι δεν έχω καθόλου εμπιστοσύνη στον κόσμο γύρω μου.

Μακάρι στη ζωή μας να ήταν όλα αλλιώς! Να είχαμε εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλον, να αφήναμε τα κλειδιά του σπιτού μας έξω από την πόρτα. Να ήταν ολα διαφορετικά!  Και ξέρετε κάτι σήμερα είμαι στεναχωρημένη με κάτι ακόμα. Είμαι στεναχωρημένη γιατί το παιδί μου κατάλαβε ότι ταράχτηκα στην παιδική χαρά, την φόβισα και πραγματικά δεν το ήθελα.. Της εξήγησα όμως αμέσως μετά ότι φοβήθηκα, ότι δεν πρέπει να μιλάμε με αγνώστους, ειδικά αν δεν είναι κοντά μας κάποιος μεγάλος που μας προσέχει.

Σας έχει συμβεί κάτι αντίστοιχο; Πώς αντιδράσατε;

 

«Κοινοποίησε αν σου άρεσε αλλά απαγορεύεται αυστηρά η αντιγραφή ή αναδημοσίευση μέρος ή όλου του  κειμένου και των φωτογραφιών, χωρίς την συναίνεσή μου»

imageedit_1_4344948209


RELATED POST

  1. Martha Blogging

    18 Σεπτεμβρίου

    Αχ τι μου θύμισες.
    Μια εβδομάδα προτού γεννησω, είμαστε σε μια πλατεία με την δώρα που εχει όργανα γυμναστικής.
    Η δώρα (όπως γράφεις και για την ζωή) τα χειριζόταν πολυ ανετα. Οποτε εγω και η τεράστια κοιλιά μου ξεκουραζομασταν στον παγκάκι.
    Ώσπου παει ενα κύριος πίσω απο την δώρα και βαζει τα χέρια του στις μασχάλες και την σηκώνει. Σηκώνομαι οσο πιο γρήγορα μπορούσα και του μίλαγα κιολας σας παρακαλώ αφήστε το παιδι. Φτάνοντας (μιλάμε για μερικα δευτερόλεπτα ετσι;) του χώνω και μια σπρωξιά στα πλευρά.
    Εμένα μου φάνηκε ύποπτος γιατι δεν ειπε καν συγνώμη όπως ο δικός σας. Απλά με κοίταξε και έφυγε.
    Έφαγα πολυ δούλεμα απο τον περίγυρο μου και μαλιστα κάποιος δικός μου άνθρωπος με ειπε και αγενή επειδη πιθανόν να έθιξα έναν έντιμο άνθρωπο.
    Μάταια προσπαθούσα να εξηγήσω αυτα που γράφεις κι εσυ.
    Καταλήγω οτι δεν θα παίξω με καμία πιθανότητα. Οτι και αν ειναι ο άλλος.
    Επιπλέον να σου πω κατι ακόμη.
    Ειναι ο μπαμπάς μου στην παιδική χαρά με την δώρα και μπροστά του πέφτει ενα κοριτσάκι. Έσκυψε απο πάνω της, της μιλούσε και την ρώταγε αν ειναι καλα και ποια ειναι η μαμά της. Ούτε καν διανοήθηκε έστω να την σηκώσει. Υπερβολή; Ίσως.. Αλλα ξερει οτι ξένα παιδια δεν αγγίζουμε.

    • paixnidaki

      19 Σεπτεμβρίου

      Αχ ρε Μάρθα μου!!! δεν ξέρω τι να πω πια… φοβόμαστε και τη σκιά μας!! Δυστυχώς!

  2. yiannapanou

    18 Σεπτεμβρίου

    Και εγώ έτσι θα αντιδρούσα. Έχειςαπολυτο δίκιο σε όλα. Εμένα οι παιδικές χαρές είναι γενικότερα το χειρότερο μου….

    • paixnidaki

      19 Σεπτεμβρίου

      Εμένα μου αρέσουν οι παιδικές χαρές αρκεί να είναι νορμάλ τα παιχνίδια και ο χώρος γενικότερα. Πρώτη φορά πάθαμε κάτι τέτοιο… Σ ευχαριστώ πολύ Γιάννα μου

  3. CrazyTourists

    18 Σεπτεμβρίου

    Εγώ συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Κανεις δεν έχει δικαίωμα να απλώσει χέρια σε ξένο παιδί, ακομα και αν έχει τις καλύτερες των προθέσεων. Μου έχει τύχει κι εμένα, όχι μία, αλλά τρεις φορές και τις τρεις αντέδρασα δεόντως. Δυστυχώς στην Ελλάδα, δεν αναγνωρίζουμε στα παιδιά το δικαίωμα του ζωτικού τους χώρου. Όπως δεν απλώνεις τα χέρια σου σε έναν ενήλικο, το ίδιο θα έπρεπε να κανεις και προς ένα παιδι.
    Εξήγησε στην κόρη σου, όχι απαραίτητα πως ο κόσμος είναι κακός, αλλά σίγουρα πως επιλογή ποιος θα μας αγγίξει και ποιος όχι είναι δική μας.

    • paixnidaki

      19 Σεπτεμβρίου

      Έτσι ακριβώς είναι τα πράγματα! Τα παιδιά έχουν δικαιώματα και πρέπει να τα σεβόμαστε!! Σ ευχαριστώ πολύ

  4. Γεωργία Αγγέλου Φρυγανά

    18 Σεπτεμβρίου

    Τα παιδιά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να φεύγουν από τα μάτια μας και κανένας άγνωστος να μην τα πλησιάζει.Αυτός ο τύπος δεν είχε καμία δουλειά με το παιδί.Ήθελε και καμιά μπουνιά.Τέλος.

    • paixnidaki

      19 Σεπτεμβρίου

      Αυτό ακριβώς!! Γιατί μια στιγμή αρκεί για όλα τα κακά δυστυχώς!

  5. Μουσουλή Μαρία

    18 Σεπτεμβρίου

    Κορίτσια εμάς μας συνέβη το Καλοκαίρι στη Θάλασσα.Βγήκαμε από το νερό και πήγα να πάρω από την τσάντα το αντηλιακό για να ανανεώσω στο παιδί.κοιτώντας τον διαρκώς γιατι έμεινε στην ακροθαλασσιά να παίζει στην άμμο,τον πλησίασε μια ηλικιωμένη κυρία και του είπε έλα μαζί μου να παίξουμε.Αμέσως φώναξε δυνατά μαμά( του εχουμε πει εάν τον πλησιάσει και του μιλήσει άγνωστος να φωνάξει αμέσως μαμά ή μπαμπά). Δεν γνωρίζω ποιες ήταν οι προθέσεις της και αν ντράπηκε γιατί ο μικρός έτρεξε γρήγορα κοντά μου και φυσικά ήρθε και αυτή.Ισως από ντροπή γιατι την κοιτούσε μετά το συμβάν όλος ο κόσμος….Της εξήγησα ότι ο μικρός ξέρει οτι δεν πρέπει μιλάει ούτε να πηγαίνει σε αγνώστους…Δεν ντράπηκα καθόλου!Η ντροπή ήταν δική της.θεωρώ οτί είχε πολύ θράσος…Δεν ξέρω αν ήμουν υπερβολική και αν την προσέβαλα αλλά δεν μπορεί να πηγαίνει σε ξένα παιδιά έτσι ξαφνικά!!!!Μην στεναχωριέσαι…απλά δεν ξέρεις από που μπορεί να προκύψει οτιδήποτε…..

    • paixnidaki

      19 Σεπτεμβρίου

      φοβερό αυτο που πάθατε!!! και στην θάλασσα!!!!

  6. Maria's Lil' Men

    18 Σεπτεμβρίου

    Εννοείται πώς κανείς δεν έχει αυτό το δικαίωμα! Έκανες πολύ καλά που αντέδρασες έτσι και πού έφυγες χωρίς να ανοίξεις κουβέντα! Ευτυχώς δεν μου έχει τύχει κάτι ανάλογο…δεν ξέρω πώς θα αντιδρούσα! φιλιά

    • paixnidaki

      19 Σεπτεμβρίου

      Και να μη σας τύχει ποτέ!!!!!!! Σ ευχαριστώ πολύ!!!

  7. elpidatwoboysandhope

    18 Σεπτεμβρίου

    κι εμενα θα μου φαινοταν κάπως Γιουλη μου.. Ισως επειδη ηταν αντρας και ήταν η Ζωη. Ισως αν ηταν γυναικα.. να μην με ενοχλουσε τοσο… Ισως κι εσενα… Γενικα κι εμενα με ενοχλει να τον πειραζουνε το Νικολα. Το ιδιο κι εκεινον. Θελει το χωρο του και την ησυχια του. Ακομα κι οταν ειναι φιλοι και συγγενεις. Δεν του αρεσει να τον πιανουνε. Ποσο μαλλον οι ξενοι. Οπως και να εχει «better safe than sorry» που λενε και οι φιλοι αγγλοαμερικανοι..

    • paixnidaki

      19 Σεπτεμβρίου

      αυτό ακριβώς Ελπίδα μου!! Φύλαγε τα ρούχα σου για να έχεις τα μισά!!

  8. Despina_k

    19 Σεπτεμβρίου

    Σε καμμια περιπρωση δεν θα επετρεπα σε ενα ξενο να ακουμπήσει το παιδι μου. Που ξερεις ποιος ειναι κτλ;

  9. Marianna

    19 Σεπτεμβρίου

    Εννοείται πως θα έκανα ακριβώς το ίδιο. Επίσης να προσθέσω ότι κανείς δεν έχει δικαίωμα να μαλώσει ένα ξένο παιδί. Κανείς επιτέλους δεν το ασπάζεται αυτό; Θα ήθελα πολύ να το έχεις στη λίστα σου. Έχει υπάρξει μαμά που έκανε το παιδί μου με τα λόγια να κλαίει απαρηγόρητο, μόνο και μόνο επειδή ανέβαινε την τσουλήθρα ανάποδα και εκείνη τρόμαξε. Είναι πολύ διαφορετική η ανατροφή που δίνει η κάθε οικογένεια και δεν μπορεί κανείς να προσεγγίζει για κανένα λόγο ξένο παιδί με τη δική του λογική.

  10. λια

    19 Σεπτεμβρίου

    Πραγματικά δεν ξερω πως θα αντιδρουσα. Με βαλατε σε σκέψη. Αν θυμάμαι καλα εχω βοηθήσει παιδάκι που ηθελε να κατεβει απο κουνια γιατί μου το ζητησε. Ποτε δεν μου περασε απο το μυαλό ότι αυτη η εξυπηρετηση μπορεί να κάνει τους γονείς του έξαλλους. Απο την άλλη, στις εποχες που ζούμε είμαστε φυλαγε τα ρουχσ σου για να χεις τα μισα.
    Ομως με το ιδιο σκεπτικό κ αν ενα παιδακι σκονταψει κ πεσει μπροστά μου εγω δεν πρέπει να το βοηθησω αμεσως αλλα πρέπει να βρω τη μαμα του να εξηγησω το συμβαν και αφου μου δώσει την άδεια να το βοηθησω. .
    Μη σπευσετε να απαντησετε. Σκέψεις κανω φωναχτα για πράγματα που απασχολούν και εμενα. Ποσο καχυποπτα πρέπει να κανιυμε τα παιδιά μας και πως? Ποσο κοινωνικα?

  11. Dimitra • Counting SMiLES

    20 Σεπτεμβρίου

    Αχ Γιούλη σε καταλαβαίνω απόλυτα. Τα δικά μου είναι 10,5 και 9 και ακόμα θέλω να έχω οπτική επαφή όταν είμαστε σε πάρκα, κούνιες, κλπ. Ο άντρας μου με θεωρεί υπερβολική όπως και αρκετοί φίλοι, όμως εκτός από το γεγονός ότι μπορεί να χτυπήσουν, τρέμω στην ιδέα να τους αρπάξει κάποιος!
    Όσον αφορά στο δικό σας περιστατικό, από τη στιγμή που το παιδί δεν κινδύνευε, έκανες πολύ σωστά κ έπραξες έτσι.
    Πιστεύω βέβαια (και μιλάω και για μένα) ότι αν ήταν γυναίκα θα αντριδρούσαμε πιο ήπια.
    Πηγαίνοντας στην απέναντι πλευρά και επειδη γενικά είμαι πολύ ευαισθητοποιημένη με τα παιδιά, έχει τύχει πολλές φορές που είμαστε σε πάρκα κούνιες κλπ και βλέπω παιδάκι μόνο του που έχει πέσει, κινδυνεύει κλπ να πάω να βοηθήσω. Φυσικά προσπαθώ να το αγγίζω όσο γίνεται λιγότερο αλλά αν πχ έχει πέσει δεν είναι πάντα εφικτό. Υπάρχουν άνθρωποι που σκέφτονται έτσι, με διάθεση βοήθειας εννοώ, αλλά δεν έχουν τηη ενσυναίσθηση να προσέξουν πως θα πιάσουν το παιδί.
    Ξαναλέω ότι στη δική σου περίπτωση δεν κινδύνευε η Ζωή και έκανες πολύ καλά. Απλά θέλω να πω πως ναι, πρέπει να είμαστε υποψιασμένοι ειδικά με τόσο κρούσματα που ακούμε, όμως να μην γινόμαστε υπερβολικοί γιατί θα χάσουμε την ανθρωπιά μας στο τέλος:)
    Δεν στο παίζω κουλ γιατί δεν είμαι:)
    Φιλιά πολλά.

  12. Zina

    23 Σεπτεμβρίου

    καλα χτυπησες ευαισθητο σημειο τωρα, γιατι τη τελευταια εβδομαδα 2 φορες καποιος πηγε να πιασει τη κορη μου και να της κανει κ αστειακι! Ε καλα, μετα το βλεμμα μου εφυγαν! ειναι δυνατον???

  13. Νανά

    1 Οκτωβρίου

    Συγνώμη αλλά θεωρώ τη αντίδραση εντελώς υπερβολική. Υποθέτω πως απλά ήταν γονιός κάποιου άλλου παιδιού και πήγε μόνο να βοηθήσει. Εγώ ζω μόνιμα σε νησί των Κυκλάδων. Εδώ σε εμάς είναι πολύ συνηθισμένο στην παιδική χαρά να σηκώσεις ένα παιδί που έπεσε ή να βοηθήσεις ένα άλλο για παράδειγμα να κάνει πολύζυγο. Ο κόσμος δεν είναι τόσο καχύποπτος. Τα περισσότερα παιδάκια, που κάνουν παρέα τα παιδιά μου, τα γνωρίσαμε παίζοντας στην παιδική χαρά. Ούτε εμάς μας αντιμετώπισε ποτέ κανείς με καχυποψία όταν πρωτοήρθαμε στο νησί (δεν είμαστε ντόπιοι) αλλά ούτε εμείς τους άλλους. Το καλοκαίρι συχνά στην παραλία τα παιδιά μας παίζουν με τουριστάκια που ούτε καν μιλούν ελληνικά, και μπορεί να βρεθώ να κάνω κάστρα με παιδάκια που δεν γνωρίζω. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με τα δικά μου παιδιά. Μια άλλη μαμά ή ένας άλλος μπαμπάς να παίζει μαζί τους, και με τα παιδιά φυσικά. Τι θα έπρεπε να κάνω δηλαδή να τα πάρω και να τους πω να μην μιλάνε σε αγνώστους; Φυσικά και πάντα σαν γονιός έχεις το νου σου αλλά μην γινόμαστε υστερικοί. Οι γιαγιάδες και οι παππούδες, εδώ στο νησί, που κάθονται στην πλατεία ή στο καφενείο λένε συχνά αστεία στα παιδιά. Θα έπρεπε δηλαδή με το που απευθύνουν το λόγο σε ένα παιδάκι που περνάει να θεωρηθούν ύποπτοι; Ξέρω ότι απ΄ ότι φαίνεται ζούμε σε εντελώς διαφορετικούς «κόσμους» και ότι στην Αθήνα η ζωή είναι πιο δύσκολη και υπάρχουν πιο πολλοί κίνδυνοι αλλά δεν μπορούμε να βάλουμε τα παιδιά μας σε γυάλες. Άλλο να τα προστατεύουμε και άλλο να θεωρούμε τους πάντες ύποπτους!

Θα χαρώ να διαβάσω το σχόλιο σου!

INSTAGRAM
KNOW US BETTER
Αρέσει σε %d bloggers:
More in σκέψεις
Παιδί μου, στο σχολείο να φέρεσαι στους άλλους όπως θέλεις να σου φέρονται

Να φέρεσαι στους άλλους όπως θέλεις να σου φέρονται   Σε λίγες μέρες το σχολικό κουδούνι θα χτυπήσει και τα...

Close
© Copyright 2015, All Rights Reserved.

Όλα τα κείμενα και οι φωτογραφίες (με εξαίρεση εκείνες στις οποίες ρητώς αναφέρονται οι πηγές) αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του Παιχνιδάκι.
Απαγορεύεται η αναδημοσίευσή τους (μερική ή ολική) και η τροποποίησή τους χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια της δημιουργού.
Με επιφύλαξη για κάθε νόμιμο δικαίωμα.

Developed by websiteSTORY.gr